Dag 4 Bangkok

Na een heerlijke douche gaan we op pad. We willen nu wel eens het echte Bangkok zien. Dan bedoelen we de enorme drukke stad waar 18 miljoen mensen wonen en de wolkenkrabbers en het luxe Bangkok. 

Eerst een tussenstop om het op maat gemaakte smoking en voor Morten een mooie dansbroek en een echt Pino giletje (Pino = de wereldkampioen ballroom william Pino die ooit zo'n geweldig trainingsgiletje had)

Er moeten nog wat kleine aanpassingen gedaan worden maar dat komt wel goed. Ze beloven het pak de volgende dag te bezorgen in het hotel en wij kunnen weer verder. 

De tuktuk brengt ons naar het MBK, een shopping mall.

wow 6 etages vol shops. Kleine winkeltjes, soort kleine stands maar ook grote warenhuizen.

Anja kan haar genot op shopt er aardig op los. Uiteraard weer alles voor anderen maar dat maakt het niet minder plezierig.

Wanneer we ontdekken dat er hier ook een skytrain (soort metro) gaat, verplaatsen we ons en komen aan in het sjieke gedeelte. De grootste merken zijn hier te krijgen en het is wel leuk om even rond te lopen.

Helaas voor Birgit gaat de riem niet door (wilden ze net teveel geld voor hebben en afdingen doen ze hier bij de grote modemerken niet aan...)

Tijdens onze rondgang in het MBK kwamen we langs een Japans restaurant (Shabushi). We zagen hier gerechtjes via een transportband langs de tafeltjes schuiven. Hier wilde Anja wel eten, het is tenslotte haar verjaardag.

Wat wij echter niet gezien hadden vanaf de buitenkant.... Is dat de gerechtjes rauw zijn en dat je deze zelf moet klaarmaken!

De lichte bouillon was 'not spicy' de donkere wel.

Het eten viel allemaal een beetje tegen maar ja, je kunt niet alles hebben.

Nadat geen van de taxichauffeurs ons met de taximeter aan wilden meenemen (alleen tegen belachelijke prijzen) werden wij gewezen op het feit dat aan de achterkant een taxi standplaats is bij de mall waar ze de meter MOETEN gebruiken! Ok dan, daar aangekomen sloten we aan in een lange rij.... De tuktuk chauffeurs halen de buitenlanders er zo uit en proberen zo nog wat geld te verdienen. Ook hier trappen wij niet in! Eindelijk waren we aan de beurt en wilden graag naar Khao San (gezellige drukke straat bij het hotel in de buurt waar je kunt eten, drinken en shoppen).

De chauffeur probeert ons alsnog af te zetten door de meter niet aan te zetten en een hoge prijs te noemen. Anja gaat de discussie flink aan en de man zet met tegenzin de meter aan! Voor een 4e van de prijs die de man wilde hebben worden we naar onze bestemming gebracht.

We besluiten ons toch nog een keer te laten masseren, helaas alledrie door een man en veel te hardhandig.... Dat was balen.

Doodop vallen we in slaap!

 

Vertrek Koh Phangan en nachttrein naar Bangkok

Vanmorgen de laatste spullen ingepakt. Morten wilde na het ontbijt nog even zwemmen.

Om 11:00u was de transfer naar de pier. Maar niet voordat we nog even wat foto's van onze accommodatie gemaakt hadden.

De boot die om 12:00u moest vertrekken kwam rond 12:30u een keer aan. Tijdens het wachten nog snel even een taxi tuktuk op de foto kunnen zetten.

Om 12:45u vertrokken wij weer via highspeed catamaran. Eerst naar Koh Samui en daarna naar Suratthani. Terwijl Bjørn en Morten zich binnen in een stoel nestelen kiest Anja ervoor om met een boek heerlijk te genieten op het zonnedek. Met de wind van de highspeed is dit perfect vol te houden.

Na aankomst ging het per bus verder naar het treinstation. De chauffeur had zijn dag al niet tijdens het inladen van de koffers. Dit kwam mede door het feit dat zijn Engels niet echt van enig niveau was waardoor er wat verwarring ontstond.

Het werd alsmaar hilarischer  toen diverse mensen op de verkeerde plaatsen uit de bus wilden stappen! Als een echte Basil Fawlty die tegen Manuel loopt te schelden stond de chauffeur te foeteren.

Het leukste was het toen er ineens 3 mensen meer in de bus zaten (die of naar het treinstation of naar het vliegveld moesten). Na 3 x koppen tellen waren de 'vreemde eenden in de bijt' gevonden (hadden er een stop eerder uitgemoeten). Nadat zij 150 Baht p.p. hadden betaald konden we dan eindelijk verder en moesten ze er maar bij het station uit.

Onderweg was het gaan regenen. We hadden wel een flinke bui meegemaakt maar na max. 20 minuten was dit wel over. Nu echter, bleef het zeker 2 uur regenen. Ach, we moesten toch 3 uur zien te doden voordat de trein zou vertrekken. Dan maar wat eten!

Anja wilde na het eten nog snel even wat te snacken voor in de trein halen. Bjørn ging alvast in een koffiezaakje zitten wachten. 20 minuten later kwamen Anja en Morten terug en hadden zo te zien genoeg ingeslagen om een maand in de trein te kunnen overleven (of om iedereen in de trein van snoep te voorzien).

Om 18:05u gingen wij naar de trein toe die om 18:37u gepland stond te vertrekken. Hier ligt het spoor op dezelfde hoogte als het perron dus om naar een ander perron te lopen, steek je hier gewoon tussen de treinen over!

In de trein was de stoelverdeling in 1 oogopslag gemaakt. Er zat al een monnik op de plek wat een van de bedden zou worden (hij moest echter in het bovenste bed). Bjørn ging dus tegenover hem zitten en Anja en Morten aan de andere kant. Aangezien een monnik niet naast een vrouw mag zitten en wij niet wisten of hij wel tegenover een vrouw mag zitten.

Wat later dan gepland vertrok de trein en al gauw kwam de conducteur diverse bedden opmaken. De monnik ging ook snel het bed in en deed de gordijnen dicht. Bjørn ging dan ook maar vast liggen. Morten wilde graag de discotrein zien maar tijdens het lopen kwamen we door de 3e klas en daar lagen de mensen over elkaar heen en door de gangpaden. Gauw terug dus maar....

Anja had al snel gemerkt dat slapen nog wel eens erg lastig zou worden. Je hebt het gevoel alsof de trein niet rolt over het spoor maar met vierkante wielen rijdt. Ook wordt je soms als een veer iets terug gehaald. Wij klagen niet wanneer we heelhuids aankomen in Bangkok. Leve de NS!

Morten en Bjørn hadden al snel de ogen dicht en Anja kon ook af en toe een kwartier aaneengesloten slapen. Toch was het al vrij snel 06:00 uur en kwam er weer leven in de trein. Alle bedden werden door de conducteur heel handig en snel opgemaakt en zo zaten we al in Bangkok. Niet wetend dat het ook in het spoorverkeer stapvoets rijdt binnen de stad en we er dus nog ruim 1,5 uur over deden voordat we het station binnen kwamen.

Zoekend naar onze transfer werden we bestookt door taxichauffeurs en tuktuks. Onze chauffeur bleek de verkeerde treinnummer door te hebben gekregen en was er dus alweer vandoor bleek later. Tijdens het wachten totdat hij terug kwam belanden we nog in een geweldig schouwspel.

Om 08:00 uur precies leek het wel alsof er een gong ging met een aankomende informatie omroep en een aantal in het pak gehesen mannen een dansje gingen opvoeren. 

Wat bleek? Het volkslied werd gespeeld en iedereen ging opstaan die zaten of iedereen bleef stokstijf staan in de hal en keken naar het portret van het koningspaar dat echt overal te vinden is. Zelfs op de wegen.

Het was geweldig maar tegelijk ook hilarisch om te zien.

Kort daarna kwam onze taxichauffeur te voorschijn en bracht hij ons naar het voor ons bekende Nouvo City hotel. Snel inchecken en heerlijk douchen.