Dag 4 Bangkok

Na een heerlijke douche gaan we op pad. We willen nu wel eens het echte Bangkok zien. Dan bedoelen we de enorme drukke stad waar 18 miljoen mensen wonen en de wolkenkrabbers en het luxe Bangkok. 

Eerst een tussenstop om het op maat gemaakte smoking en voor Morten een mooie dansbroek en een echt Pino giletje (Pino = de wereldkampioen ballroom william Pino die ooit zo'n geweldig trainingsgiletje had)

Er moeten nog wat kleine aanpassingen gedaan worden maar dat komt wel goed. Ze beloven het pak de volgende dag te bezorgen in het hotel en wij kunnen weer verder. 

De tuktuk brengt ons naar het MBK, een shopping mall.

wow 6 etages vol shops. Kleine winkeltjes, soort kleine stands maar ook grote warenhuizen.

Anja kan haar genot op shopt er aardig op los. Uiteraard weer alles voor anderen maar dat maakt het niet minder plezierig.

Wanneer we ontdekken dat er hier ook een skytrain (soort metro) gaat, verplaatsen we ons en komen aan in het sjieke gedeelte. De grootste merken zijn hier te krijgen en het is wel leuk om even rond te lopen.

Helaas voor Birgit gaat de riem niet door (wilden ze net teveel geld voor hebben en afdingen doen ze hier bij de grote modemerken niet aan...)

Tijdens onze rondgang in het MBK kwamen we langs een Japans restaurant (Shabushi). We zagen hier gerechtjes via een transportband langs de tafeltjes schuiven. Hier wilde Anja wel eten, het is tenslotte haar verjaardag.

Wat wij echter niet gezien hadden vanaf de buitenkant.... Is dat de gerechtjes rauw zijn en dat je deze zelf moet klaarmaken!

De lichte bouillon was 'not spicy' de donkere wel.

Het eten viel allemaal een beetje tegen maar ja, je kunt niet alles hebben.

Nadat geen van de taxichauffeurs ons met de taximeter aan wilden meenemen (alleen tegen belachelijke prijzen) werden wij gewezen op het feit dat aan de achterkant een taxi standplaats is bij de mall waar ze de meter MOETEN gebruiken! Ok dan, daar aangekomen sloten we aan in een lange rij.... De tuktuk chauffeurs halen de buitenlanders er zo uit en proberen zo nog wat geld te verdienen. Ook hier trappen wij niet in! Eindelijk waren we aan de beurt en wilden graag naar Khao San (gezellige drukke straat bij het hotel in de buurt waar je kunt eten, drinken en shoppen).

De chauffeur probeert ons alsnog af te zetten door de meter niet aan te zetten en een hoge prijs te noemen. Anja gaat de discussie flink aan en de man zet met tegenzin de meter aan! Voor een 4e van de prijs die de man wilde hebben worden we naar onze bestemming gebracht.

We besluiten ons toch nog een keer te laten masseren, helaas alledrie door een man en veel te hardhandig.... Dat was balen.

Doodop vallen we in slaap!

 

Vertrek Koh Phangan en nachttrein naar Bangkok

Vanmorgen de laatste spullen ingepakt. Morten wilde na het ontbijt nog even zwemmen.

Om 11:00u was de transfer naar de pier. Maar niet voordat we nog even wat foto's van onze accommodatie gemaakt hadden.

De boot die om 12:00u moest vertrekken kwam rond 12:30u een keer aan. Tijdens het wachten nog snel even een taxi tuktuk op de foto kunnen zetten.

Om 12:45u vertrokken wij weer via highspeed catamaran. Eerst naar Koh Samui en daarna naar Suratthani. Terwijl Bjørn en Morten zich binnen in een stoel nestelen kiest Anja ervoor om met een boek heerlijk te genieten op het zonnedek. Met de wind van de highspeed is dit perfect vol te houden.

Na aankomst ging het per bus verder naar het treinstation. De chauffeur had zijn dag al niet tijdens het inladen van de koffers. Dit kwam mede door het feit dat zijn Engels niet echt van enig niveau was waardoor er wat verwarring ontstond.

Het werd alsmaar hilarischer  toen diverse mensen op de verkeerde plaatsen uit de bus wilden stappen! Als een echte Basil Fawlty die tegen Manuel loopt te schelden stond de chauffeur te foeteren.

Het leukste was het toen er ineens 3 mensen meer in de bus zaten (die of naar het treinstation of naar het vliegveld moesten). Na 3 x koppen tellen waren de 'vreemde eenden in de bijt' gevonden (hadden er een stop eerder uitgemoeten). Nadat zij 150 Baht p.p. hadden betaald konden we dan eindelijk verder en moesten ze er maar bij het station uit.

Onderweg was het gaan regenen. We hadden wel een flinke bui meegemaakt maar na max. 20 minuten was dit wel over. Nu echter, bleef het zeker 2 uur regenen. Ach, we moesten toch 3 uur zien te doden voordat de trein zou vertrekken. Dan maar wat eten!

Anja wilde na het eten nog snel even wat te snacken voor in de trein halen. Bjørn ging alvast in een koffiezaakje zitten wachten. 20 minuten later kwamen Anja en Morten terug en hadden zo te zien genoeg ingeslagen om een maand in de trein te kunnen overleven (of om iedereen in de trein van snoep te voorzien).

Om 18:05u gingen wij naar de trein toe die om 18:37u gepland stond te vertrekken. Hier ligt het spoor op dezelfde hoogte als het perron dus om naar een ander perron te lopen, steek je hier gewoon tussen de treinen over!

In de trein was de stoelverdeling in 1 oogopslag gemaakt. Er zat al een monnik op de plek wat een van de bedden zou worden (hij moest echter in het bovenste bed). Bjørn ging dus tegenover hem zitten en Anja en Morten aan de andere kant. Aangezien een monnik niet naast een vrouw mag zitten en wij niet wisten of hij wel tegenover een vrouw mag zitten.

Wat later dan gepland vertrok de trein en al gauw kwam de conducteur diverse bedden opmaken. De monnik ging ook snel het bed in en deed de gordijnen dicht. Bjørn ging dan ook maar vast liggen. Morten wilde graag de discotrein zien maar tijdens het lopen kwamen we door de 3e klas en daar lagen de mensen over elkaar heen en door de gangpaden. Gauw terug dus maar....

Anja had al snel gemerkt dat slapen nog wel eens erg lastig zou worden. Je hebt het gevoel alsof de trein niet rolt over het spoor maar met vierkante wielen rijdt. Ook wordt je soms als een veer iets terug gehaald. Wij klagen niet wanneer we heelhuids aankomen in Bangkok. Leve de NS!

Morten en Bjørn hadden al snel de ogen dicht en Anja kon ook af en toe een kwartier aaneengesloten slapen. Toch was het al vrij snel 06:00 uur en kwam er weer leven in de trein. Alle bedden werden door de conducteur heel handig en snel opgemaakt en zo zaten we al in Bangkok. Niet wetend dat het ook in het spoorverkeer stapvoets rijdt binnen de stad en we er dus nog ruim 1,5 uur over deden voordat we het station binnen kwamen.

Zoekend naar onze transfer werden we bestookt door taxichauffeurs en tuktuks. Onze chauffeur bleek de verkeerde treinnummer door te hebben gekregen en was er dus alweer vandoor bleek later. Tijdens het wachten totdat hij terug kwam belanden we nog in een geweldig schouwspel.

Om 08:00 uur precies leek het wel alsof er een gong ging met een aankomende informatie omroep en een aantal in het pak gehesen mannen een dansje gingen opvoeren. 

Wat bleek? Het volkslied werd gespeeld en iedereen ging opstaan die zaten of iedereen bleef stokstijf staan in de hal en keken naar het portret van het koningspaar dat echt overal te vinden is. Zelfs op de wegen.

Het was geweldig maar tegelijk ook hilarisch om te zien.

Kort daarna kwam onze taxichauffeur te voorschijn en bracht hij ons naar het voor ons bekende Nouvo City hotel. Snel inchecken en heerlijk douchen.

Dag 3 : Koh Phangan Visexcursie

Vanmorgen een nieuwe poging om te gaan vissen.

Na een douche en een vlug ontbijt zijn we om 09:40 klaar staan aan de weg klaar voor onze taxi.

Ook deze man is weer netjes op tijd en vraagt of alles goed gaat vandaag. 

Prima en we gaan richting de pier. Onderweg moest hij nog even stoppen bij de plaatselijke markt. Het zag ernaar uit dat hij wat aas moest halen. Het stonk er enorm en wij waren blij dat we konden blijven zitten. 

Weer een stukje verder bleek dat we nog wat vroeg waren en we nog tot 10:30 uur de tijd hebben om even rond te lopen. We vinden een bakker en nemen plaats voor een kopje koffie.

Precies om half 11 zijn we terug maar dan blijkt dat de andere 2 stellen die meegaan er nog niet zijn. We wachten nog even vlgs de man. Uiteindelijk duurt het nog een half uur maar geen andere mensen.

Hij besluit niet langer te wachten en we gaan naar de boot.

Op de boot aangekomen horen we dat 1 stel onderweg is en 5 min later komt een jong Engels stel met duizend excuses ook aan boord. Een stel backpackers die waarschijnlijk gisterenavond nog even de halfmoon party hebben meegemaakt.

We vertrekken en merken al snel dat het water flink onstuimig is. Gelukkig hebben we geen last van zeeziekte. Althans nu nog niet!

Met een speciale sensor wordt gezocht naar een goede plek met veel vis. Eenmaal aangekomen wordt het anker over boord gegooid en kan het feest voor Bjørn en Morten beginnen. Anja is niet zo'n visser en dus maakt foto's. 

Pffff die golven zijn toch wel flink en wanneer de boot zo stil ligt gaat Anja haar maag hier niet zo vrolijk van worden. Nog geen 10 minuten later zitten Anja en Morten met hun hoofd in een plastic zak.

Bah wat een ellende zeg. Gelukkig stelt de kapitein voor om naar een rustiger plekje te gaan waar de golven minder heftig zijn.

De rest stemt gelukkig ook in! Pfff gelukkig we varen weer en het lijkt beter te gaan. Morten en ik moesten er even niet aan denken om nog de hele dag aan boord te zitten.

De volgende plek was inderdaad een stuk rustiger dus het vissen kon nu echt beginnen. De schipper had een hulpje van 16 die al gauw de ene na de andere vis binnen stond te halen!! Wat doen wij verkeerd??

Niet veel bleek al gauw!!

Zo de kop is eraf en al snel volgen er meer. Morten heeft nog niets gevangen en zegt dat het niet eerlijk is! Bij de volgende vis die de inktvis aan de haak van Bjørn lekker vind mag Morten hem binnenhalen. Nog nooit hebben wij zo'n lelijke vis gezien!!!

Na een heerlijke Thaise lunch met o.a. de vangst van gisteren varen we een stukje verder alwaar we nog wat meer vissen vangen. De vissen zullen op de boot voor ons klaargemaakt worden. Dan steekt er plotseling een storm op en moeten we stoppen met vissen. We varen snel terug en onderweg begint het heel hard te regenen. Gauw de plastic 'ramen' omlaag rollen zodat we niet al te nat worden.

Het lijkt ijs te regenen want het is erg koud wat er uit de lucht valt.

In het haventje is het gelukkig droog en de vis wordt alsnog ter plekke gefrituurd. Hoe vers wil je het hebben?? Het smaakt allemaal heerlijk na dat harde werken.

Om 18:30u stappen we weer in de auto. Ook nu weer via een omweggetje want de schipper moest even zijn dochtertje van de Thaise variant op de BSO ophalen. Een heel klein lief poppetje van 8 in een Barcelona tenue (uiteraard Messi achterop) stapt in de auto en al gauw zijn we bij sunset Cove. We bedanken de man nogmaals hartelijk voor de leuke dag en voor zijn coulance voor de dag van gisteren! We gaan even de (inkt)vis-geur van ons af douchen en gaan nog een sandwich eten.

Na nog een klein stukje van de film Ted gaan Morten en Bjørn dan ook maar slapen want morgenochtend moeten we de spullen nog inpakken!

Welterusten!

Dag 2: Koh Phangan

Vanmorgen ging de wekker om 08:00 uur. Met enige tegenzin na een korte nachtrust stapt Anja als eerste haar bed uit. Om 09:40 worden we nl opgehaald voor de visexcursie.

Ok we hebben een probleem! Althans Anja dan. De heftige buikpijnen van de laatste dagen hebben zich geuit. Degenen die Anja goed kennen snappen dat er nu een groot probleem is ontstaan. 

Zonder teveel in details te treden moeten we nu medicijnen voor haar gaan halen anders zullen de aankomende 2 weken niet zo gezellig voor haar zijn.

De apotheek zit ongeveer 1 km verderop en Anja besluit er naartoe te lopen.

Gelukkig een Engels sprekende apotheker. Hij kan echter niets voor haar betekenen. ze zal naar het ziekenhuis moeten. De benodigde medicijnen zijn alleen op doktersrecept verkrijgbaar. Pffff moet dat nou echt? Ze weet exact wat voor medicijnen ze nodig heeft!

Om 09:40 loopt Bjørn naar de gids voor de excursie en vraagt of we morgen de excursie mogen doen aangezien we naar het ziekenhuis moeten.

Gelukkig vindt hij het geen probleem en Bjørn bedankt hem vriendelijk voor zijn begrip.

Ok nu naar het ziekenhuis. We vragen bij het hotel om een taxi maar de eigenaar staat erop ons naar het ziekenhuis te brengen.

Hij zet ons af en we bedanken hem vriendelijk. De lieve man wil ons zelfs nog op komen halen maar aangezien we niet weten hoe lang het gaat duren zeggen we dat we een taxi terug nemen.

Goed en nu? Eerst moeten we een briefje invullen. Dit wordt al lastig wat onze Aziatische alfabetkennis is niet meer zoals het was.

Waarom willen ze in vredesnaam de namen van mijn beide ouders weten? Ok eindelijk ingevuld moeten we naar tafel nr 11. Even wegen mevrouw. Oh nee moet dat echt? Ik ben op vakantie en wil het niet weten! Lengte meten en bloeddruk. Pfff wat een ellende. Ik weet heel goed wat ik nodig heb maar het uitleggen in thailand ja dat is een ander verhaal. U mag door naar tafel 12! Wat willen ze nu weer weten? Nou dit ga ik nog geen eens vertellen dit is te gênant. Ok klaar op naar nr 13. Gelukkig ik mag eindelijk naar een dokter. Een vrouwelijke en ze spreekt wat Engels. Gelukkig snapt ze mijn probleem direct en zie ik haar het medicijn intypen die ik nodig heb. Ja ja zeg ik: That's what I need!

Nog even snel betalen. 600 Baht incl de medicijnen (€15.-).

In Nederlandse ziekenhuizen betaal je tegenwoordig al meer om te parkeren.

Gelukkig probleem weer bijna opgelost en vandaag dus maar een rustig dagje gehouden bij het zwembad.

We gaan even snel iets eten en besluiten met een huisgebrand filmpje naar bed te gaan.

De mannen willen "Paul" zien. Aangezien dit over een Alien gaat besluit Anja nog even iets te lezen terwijl de mannen film kijken.

Gelukkig doen de medicijnen goed hun werk en kunnen we lekker gaan slapen. Welterusten! 

Vertrek Koh Samui, dag 1 Koh Phangan

Vanmorgen na het ontbijt de laatste spullen ingepakt. Oh ja, nog gauw even wat foto's maken van de accommodatie.

Om 10:30u was onze transfer naar de pier. Dag, World resort!

Dit was een kort ritje en aangezien de catamaran pas om 12:30u vertrekt zitten we hier nog wel even.

De koffers moeten gewogen worden!!! Bij elkaar mochten we 60 kg meenemen. Shit, hier hadden we niet op gerekend en hadden weinig in de handbagage gestopt... 64 kg was de eindstand. Ompakken hadden we echt geen zin in en het was per kg maar 20 Baht! De 80 Baht (€2,00) vallen wij ons ook weer geen buil aan.

We moeten nog een tijdje wachten dus halen we maar een lekkere smoothie.

Iets later dan gepland (een kleine 10 minuutjes) vertrekt de Lompraya dan.

Het begin is rustig... Is dit nou die high speed Ferry???

Al gauw doet Bjørn zijn petje af want eenmaal op snelheid gaat het inderdaad erg rapido!

20 minuten later zijn we al op Koh Phangan en zien op de kade al een bordje met onze bestemming!

Ca. 25 minuten later zijn we aangekomen bij Sunset Cove, ons 'resort' voor de komende 3 nachten. Super vriendelijke mensen maar niet helemaal wat wij in gedachten hadden. 

De kamer zelf is vrij primitief. Douche, wasbak en toilet zijn echter buiten!!! In de kamer open je 2 soort van kastdeuren en je staat buiten. Het is overdekt met bamboe maar toch iets te back-to-basic voor ons. Het is wel schoon (als je de slakken in de douche en de vogelpoep op de wc-bril niet meetelt).

Het zwembad is op zich mooi maar alles zou wel een opknapbeurt kunnen gebruiken. Het lijkt net of het zwembad overgaat in de zee, in werkelijkheid ligt het strand 1,5 meter lager (smal strookje).

Wat ze hier WEL hebben is een van de mooiste zonsondergangen die we ooit gezien hebben!

                               

Hierna eten we nog wat en daarna willen we naar de markt op de thongsala pier.

Aangezien wij in de middle of nowhere zitten zijn we op een taxi aangewezen. Rekenen kunnen ze hier wel maar goed!

Na een rondje over de plaatselijke fair waar ze overigens alles aanbieden wat je je maar kunt voorstellen! samsung s4, nagemaakt voor €25,00! hondjes voor €40,00 en konijnen in jurkjes!!! We besluiten een vistripje te boeken bij een van de vele reis-agenten voor de volgende dag (dat wilde Morten erg graag doen). 

In het Tiger stadium was een Muay Thai boxing gala en hier wilde Morten heeeel graag naar toe. Anja had er weinig zin in maar Morten mocht gratis naar binnen en toen stemde zij in. Na 2 partijen (van de 7) kwam Anja aardig in de stemming en hoopte zelfs een knock-out mee te maken!! Helaas is dit niet gebeurd. Ook de bloedspatten waar Morten op hoopte hebben we niet zien rondvliegen.

De taxirit terug was er weer een door een F1 coureur... Gelukkig zijn we heelhuids aangekomen!

Het was inmiddels 00:35u slaap lekker!

Dag 6 Koh Samui

Vandaag is het erg warm. Morten wilde graag nog een keertje gaan vissen maar we besluiten dit op Koh Phangang te doen aangezien het daar beter blijkt te zijn. Anja heeft nogal last van haar buik en dus besluiten we er nog maar een rustige dag aan te plakken. We willen wel graag naar het strand van chaweng gaan kijken want daar blijkt het mooi te zijn. We hebben inmiddels begrepen dat het daar erg druk is.

Morten heeft een beetje een off-day omdat hij nu zichzelf moet vermaken aangezien zijn Belgische vrienden naar huis zijn. We puzzelen samen wat en na de lunch (Morten wilde perse een maïskolf ingesmeerd met boter van de barbeque en daarna nog een beetje zout erover) gaan we nog even zwemmen.

Om 16:00 zijn we gedoucht en omgekleed klaar om een taxi te zoeken.

Jammer dat we hier nog geen foto van hebben. Dit moeten we dus echt nog even doen. Het is een soort pickup met een laadbak en de laadbak is omgebouwd tot Taxi met aan beide kanten een bankje.

Nadat we er 1 hebben gevonden en hebben onderhandeld over de prijs stappen we in. Het onderhandelen gebeurt trouwens door Anja aangezien Bjørn hier niet van houdt.

We worden na een rit van 20 minuten afgezet en het lijkt wel of we bij het Thaise equivalent van Scheveningen zijn! Wat een drukte hier zeg! Ok, de zonsondergang moet hier mooier zijn maar wat zijn we blij dat we in het World resort zitten.

Na zeer veel kraampjes bezichtigd te hebben en door de drukke straten te hebben gelopen willen we wat gaan eten. Morten stond erop dat we 1 x bij de McDonalds zouden eten.... Hoeveel spijt kun je hebben. Het was zeker niet goedkoop maar ook zeker niet lekker! De kip smaakte niet heel vers dus die ging heel gauw de vuilbak in! Zo durf je aan de straat niets te kopen en krijg je bij de Mac vies eten!

Hierna wat over het strand gaan lopen. Schitterende uitgaansgelegenheden, voor de jeugd een hoop te doen hier! Bij een loungetent nog wat gedronken! 

De hoofdstraat maar weer opgezocht. Het stikt van de massagesalons, de een nog mooier dan de ander. We zoeken weer een taxi. Deze wil ineens 150 Baht meer hebben dan op de heenweg!! Ja, maar nu is het avond! Ja, doei!! Toch maar met onze prijs akkoord dan. We wensten dat we ergens anders ingestapt waren.... Na een rondje chaweng eindelijk op de goede weg.... Alleen, deze meneer denkt dat hij Michael Schumacher is die in een Ferrari F1 zit. Goede weg?? bijna dan, bij fisherman's village gaat het eraf en probeert nog wat meer slachtoffers op te pikken. Dit is helaas voor hem niet gelukt. Dolblij dat we het er heelhuids van afgebracht hebben stappen we uit. Hij denkt toch nog 50 Baht extra te kunnen krijgen maar dat gaat hem niet lukken!

Nu lekker slapen, morgenochtend inpakken!

Dag 5 Koh Samui stranddag

Vanmorgen hebben we lekker uitgeslapen. We zijn gaan ontbijten maar dat stond wat tegen.

Het ontbijt is niet echt uitgebreid. Wel qua thaifood maar om dat s'ochtends al te eten vinden we iets te enthousiast. We ontbijten dus weer met wat toast en jam en gaan vervolgens naar het strand. Daar eenmaal gesetteld komen alle verkopers weer met hun waar langs. Ik wilde graag voor Birgit wat bikini's kopen en bedacht met haar te gaan facetimen. We hadden dus afgesproken dat Birgit om 07:00 uur de wekker zou zetten en met de verkoopster dat ze om 12:00 uur langs zou komen. Ondertussen was Morten al een ketting met een krokodillentand, 2 armbandjes en ook 2 voor zijn vriendinnetje Sophie om mee te nemen rijker.

Om 11:30 kwam de verkoopster al vragen of ze wakker was maar helaas. Vanwege de warmte bleef ze bij ons zitten en kletsten we gezellig wat.

Na een half uurtje vertrok ze weer en Birgit had 3 leuke bikini's uit kunnen kiezen. Birgit dook haar bed weer in en wij luierden nog wat. Later die middag kwamen onze Belgische vrienden nog even gedag zeggen voordat ze aan de terugreis gingen beginnen.

Na het avondeten wilden we op tijd naar bed gaan maar Morten had ons overgehaald om een massage te nemen. Niet dat we dat zo erg vinden maar we moeten straks dan zo gaan ontwennen.

Heerlijk een oliemassage van een uur. Heerlijk ontspannen stappen we ons bed in.