vrijdag 30 augustus 2013

Dag 2: Koh Phangan

Vanmorgen ging de wekker om 08:00 uur. Met enige tegenzin na een korte nachtrust stapt Anja als eerste haar bed uit. Om 09:40 worden we nl opgehaald voor de visexcursie.

Ok we hebben een probleem! Althans Anja dan. De heftige buikpijnen van de laatste dagen hebben zich geuit. Degenen die Anja goed kennen snappen dat er nu een groot probleem is ontstaan. 
Zonder teveel in details te treden moeten we nu medicijnen voor haar gaan halen anders zullen de aankomende 2 weken niet zo gezellig voor haar zijn.
De apotheek zit ongeveer 1 km verderop en Anja besluit er naartoe te lopen.
Gelukkig een Engels sprekende apotheker. Hij kan echter niets voor haar betekenen. ze zal naar het ziekenhuis moeten. De benodigde medicijnen zijn alleen op doktersrecept verkrijgbaar. Pffff moet dat nou echt? Ze weet exact wat voor medicijnen ze nodig heeft!

Om 09:40 loopt Bjørn naar de gids voor de excursie en vraagt of we morgen de excursie mogen doen aangezien we naar het ziekenhuis moeten.
Gelukkig vindt hij het geen probleem en Bjørn bedankt hem vriendelijk voor zijn begrip.

Ok nu naar het ziekenhuis. We vragen bij het hotel om een taxi maar de eigenaar staat erop ons naar het ziekenhuis te brengen.
Hij zet ons af en we bedanken hem vriendelijk. De lieve man wil ons zelfs nog op komen halen maar aangezien we niet weten hoe lang het gaat duren zeggen we dat we een taxi terug nemen.

Goed en nu? Eerst moeten we een briefje invullen. Dit wordt al lastig wat onze Aziatische alfabetkennis is niet meer zoals het was.
Waarom willen ze in vredesnaam de namen van mijn beide ouders weten? Ok eindelijk ingevuld moeten we naar tafel nr 11. Even wegen mevrouw. Oh nee moet dat echt? Ik ben op vakantie en wil het niet weten! Lengte meten en bloeddruk. Pfff wat een ellende. Ik weet heel goed wat ik nodig heb maar het uitleggen in thailand ja dat is een ander verhaal. U mag door naar tafel 12! Wat willen ze nu weer weten? Nou dit ga ik nog geen eens vertellen dit is te gênant. Ok klaar op naar nr 13. Gelukkig ik mag eindelijk naar een dokter. Een vrouwelijke en ze spreekt wat Engels. Gelukkig snapt ze mijn probleem direct en zie ik haar het medicijn intypen die ik nodig heb. Ja ja zeg ik: That's what I need!

Nog even snel betalen. 600 Baht incl de medicijnen (€15.-).
In Nederlandse ziekenhuizen betaal je tegenwoordig al meer om te parkeren.

Gelukkig probleem weer bijna opgelost en vandaag dus maar een rustig dagje gehouden bij het zwembad.
We gaan even snel iets eten en besluiten met een huisgebrand filmpje naar bed te gaan.
De mannen willen "Paul" zien. Aangezien dit over een Alien gaat besluit Anja nog even iets te lezen terwijl de mannen film kijken.

Gelukkig doen de medicijnen goed hun werk en kunnen we lekker gaan slapen. Welterusten! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten