Dag 4 River Kwai

Vroeg opstaan vandaag! Om 06:45u worden we opgehaald en het wordt een lange rit. Vandaag willen we zeker wel ontbijten en met koffers en al zitten we om 06:15u beneden. Ontbijt was uitgebreid en prima te eten.

Keurig op tijd kwam de gids ons halen en het busje stopte voor de deur. Wat we echter niet verwacht hadden is, dat de chauffeur van Viengtravel is (juist, degene die ons bij aankomst bij het verkeerde hotel had gedropt). 1000 maal nederige excuses vielen ons ten deel. Het was een join-in excursie maar daar hebben wij niets van gemerkt. We begonnen heel vroeg met een bezoek aan de floating market. Een wirwar van kanaaltjes waar kooplieden hun waar aanboden vanuit (kleine) bootjes of in een soort loodsje waar aangelegd kon worden als je de waar wilde bekijken. Wij zaten in een soort longtail boat maar zonder motor. Een oud thais vrouwtje peddelde ons ruim een half uur langs heel veel etenswaar, kleding, houten handgemaakte prullaria en nog meer dingen (waar wij uiteraard geen plaats voor hebben in de koffer. dit blijkt een mooie smoes ;-))

Na deze rondvaart reden we verder naar een pottenbakkerij. Dit zag er even iets anders uit dan wij gewend zijn. Er waren niet veel werklui want er was net betaaldag geweest en dan hebben ze de dag erna vrij (om het dan ook weer direct uit te kunnen geven). De arbeidsomstandigheden waren dramatisch en wij konden ons levendig voorstellen dat deze mensen (veelal uit Birma, Cambodja e.d.) niet heel oud konden worden. Het was een hele grote houten schuur zoals je bij ons 150 jaar geleden zag. Morten mocht nog even een draak in reli‰‚‚ef met klei aanbrengen!

Ondanks dat de oven eergisteren aangestaan had (houtgestookt) 24 uur in de oven, 24 uur afkoelen en dan kunnen de potten eruit, was het nog steeds zeer warm binnen. Daar stonden zelfs kleine kinderen te werken. Morten kreeg snoepjes van de gids om uit te delen aan de werklui. Dit werd gretig in ontvangst genomen.





Hierna was een bezoek aan Khaobin Cave in Ratchaburi. Dit was zeg maar een ondergrondse sauna waarin je binnen luttele minuten niet meer helder kunt denken. Het zweet gutst van je lijf af (Anja die normaal erg moeilijk zweet liep hier ook met natte haren). Foto's van Anja waren vanaf dit moment 'not done', volgens haar... er waren mooie stalactieten en stalagmieten te zien. Als je je ogen dichtkneep kon je er wel in zien wat de gids erin zag....


Nog voor de lunch konden we een treinrit maken over de 'dodenspoorlijn'. Van de ruim 400 km die de krijgsgevangen hebben moeten bouwen is nog 123 km in gebruik. De overige kilometers materiaal zijn verkocht om de oorlogsschuld
($ 50.000.000,00) te kunnen voldoen. Aangezien Thailand een overeenstemming met Japan bereikt had dat zij de spoorlijn mochten bouwen om zo voedsel bij de troepen te krijgen, vonden de amerikanen dat zij medeschuldig waren. Een deel van de schuld is in o.a. rijst en kruiden betaald! Het stukje dat wij aflegden ging over een deel van de constructie die toentertijd is gebouwd. Aan de overkant van de Kwai (uitgesproken als Kwe, kwai betekent hier buffel) zag je de gebouwen liggen waar de japanse opzichters van de bouw huisden.

De foto links is vanuit het raam loodrecht omlaag genomen om de (gammele) houten constructie uit die tijd te laten zien. Je moest er niet te lang over nadenken.... De ruim 400km moest in 5 jaar gebouwd zijn (normaal duurt dit 17 jaar). De krijgsgevangen moesten echter 18 uur per dag werken in de bloedhitte en kregen nauwelijks eten. Hier hebben dan ook veel mensen het leven gelaten.....

Na een overheerlijke lunch rijden we 1,5 uur (onderweg kwamen we een groepje aapjes tegen)vervolgens in een longtailboat de Kwai af te varen. Na ca. 20 minuten komen we aan bij het Floatel, dit zijn houten cabins op drijvende pontons. Hier hebben we alleen olielampjes en geen warm water... Kort nadat we gesettled waren mochten wij ons opmaken voor een van de hoogtepunten van deze vakantie: De rit op een olifant. De rit duurde ruim een uur en ging dwars door de jungle. Echt fantastisch. 
Aangezien iedereen met een reddingsvest de Kwai inspringt om er vervolgens bij een van de laatste huisjes weer via een trappetje uit te komen konden wij niet achterblijven natuurlijk. Dit was best spannend want de stroming is zeer sterk.

Om 19:30u was het dinner time en deze bestond uit een heerlijke thaise maaltijd. Daarna zijn we naar een show gegaan van de Mon (dit is een bepaalde stam die daar in de jungle woont). Dit was niet echt een dansshow zoals wij gewend zijn.... de begeleidende 'band' was zeer Josti-waardig in de ogen van Bj›orn...). 's middags na de olifantenrit hadden wij ook de 'school' van de Mon bekeken. Dit was een kleine open ruimte met 1 klas. Wie wat wilde leren was welkom. De school draait op giften en van een van de donaties had men wat tafels en stoelen kunnen kopen. Van een andere donatie was een waterzuiveringsinstallatie geplaatst. Na afloop van de 'voorstelling' heeft Morten deze kinderen kleupotloodjes, notitieblokjes en gummetjes die wij uit Nederland hadden meegenomen, gegeven. Dit is zeer dankbaar in ontvangst genomen.

Morgenochtend zal de longtailboat ons weer naar 'de beschaving' brengen ;-)

welterusten!